Column | Gilbert & George

Victor & Rolf, Lennon & McCartney and the Coen Brothers. Creative duos are of all times. Laurel & Hardy stood in a long tradition of variety entertainment duos. Though it’s an age-old phenomenon, it seems to gain ground recently. That’s why the time was ripe for a research. What are the pros and cons of creative duos? And could just anybody act as part of a duo?

Creative duos

Column by Arjan van den Born

The duo formula seems to be an attractive form of working at first sight. A duo has got many possibilities an individual performer doesn’t have. Two know more than one. A duo may divide tasks. One may be good at something, even though the other can’t get his head around it. A duo can discuss complex tasks; how would you go about doing such and so? And sometimes there are these horrible energy consuming tasks. For example, when clients fail to pay; who is going after them? A duo enforces structure, rules and agreements; the partner as a last resort motivator. Also, a duo can make art an individual can’t produce; bigger, higher and more complex. It isn’t for no reason that Christo & Jean Claude are a duo. Being part of a duo offers many advantages.

According to science, ‘duoship’ should also be an attractive work form in arts (“two is the magic number”). We understand more and more that the myth of an autonomous creative genius doesn’t make sense. Creativity is for a huge part the interaction with other; it is a social phenomenon. By working and communicating with others we inspire them and they inspire us with new and innovating ideas. It is the rhyme and reason of many digital innovations; they’re being created in communities where nerds are building on the ideas of one another. The creative power of a duo simply exceeds that of an individual.

Why aren’t there more duos in arts? Such can be caused by the following three reasons. First of all, traditional art schools are overly based on individual evaluations. So, cooperation isn’t encouraged. Secondly, many people love to believe in the “myth of the creative genius”. Two people being responsible for a creative work is still hard to understand. Generally speaking, one of the two will be seen as the real artist and the other as a sideshow (are you supporting Paul or John?). Thirdly, duo cooperation is difficult, especially with topics as personal as art. This complexity is shown once more by a Dutch saying in the area of construction: “Partnership is a dead duck”, which underlines that working together as a duo in a legal partnership is doomed to fail, so why not in arts?

Despite all this, the number of creative duos is slowly rising, especially since the days of Gilbert and George. More and more artist do see benefits in intensive cooperating from practical, social and creative points of view. Therefore, the time is ripe for a first research into this rising form of artisanship. Questions we’ll try to answer are: what kind of artist are fit to work in creative duos, how do creative duos cooperate practically, and which factors determine a creative duo’s success?

Our first research about creative artist duos has almost been completed. We can’t tell all the details yet, but one of our conclusions is that opposites do not attract. An artist looking for a creative counterpart to form a duo seems to be looking for someone with similar characteristics. Partners in creative duos aren’t that different as you may have expected. They’re each other’s lookalike. Seemingly, it is too hard to work with someone who is different to the core.

Column | Gilbert & George

Victor & Rolf, Lennon & McCartney en de gebroeders Coen. Creatieve duo’s zijn van alle tijden. Laurel & Hardy stonden al in een lange traditie van variété duo’s. Het fenomeen is van alle dagen, maar lijkt recentelijk toe te nemen. Daarom werd het tijd voor een onderzoek. Wat zijn de voor- en nadelen van het creatieve duo? En is iedereen geschikt om als helft van een duo te fungeren?

Gilbert & George


Column door Arjan van den Born

Op het eerste gezicht lijkt het duo een aantrekkelijke werkvorm. Een duo beschikt immers over vele mogelijkheden die een individu niet heeft. Twee weten en kunnen meer dan één. Een duo kan taken verdelen. Waar de een goed in is, kan de ander niet. Ook kan een duo overleggen over complexe taken; hoe zou jij dit aanpakken? En soms zijn er lastige zaken die veel energie kosten. Bijvoorbeeld als een klant de rekening niet betaald; wie gaat er achteraan? Een duo zorgt voor structuur, regels en afspraken; de partner als stok achter de deur. Ook kan een duo kunstwerken maken die een eenling niet kan produceren; groter, hoger en complexer. Niet voor niets zijn Christo & Jean Claude een duo. Onderdeel zijn van een duo biedt vele voordelen.

Ook wetenschappelijk zou het duoschap een aantrekkelijke werkvorm moeten zijn in de kunsten (“two is the magic number”). Steeds beter weten we dat de mythe van de autonome creatieve genius onzin is. Creativiteit zit voor een flink deel in interactie met anderen; het is een sociaal fenomeen. Door te werken en te communiceren met anderen brengen we anderen op vernieuwende ideeën en brengen anderen ons op vernieuwende ideeën. Niet voor niets zie je dat veel digitale innovaties tot stand komen in online communities waar nerds op elkaars ideeën bouwen. Het creatief vermogen van een duo is simpelweg groter dan dat van een eenling.

Waarom zijn er dan niet meer duo’s in de kunsten? Daar zijn een drietal mogelijke redenen voor. Ten eerste zijn de traditionele kunstopleidingen vooral gebaseerd zijn op individuele beoordelingen. Samenwerken wordt niet aangemoedigd. Ten tweede willen veel mensen graag geloven in “de mythe van het creatieve genie”. Dat twee mensen samen verantwoordelijk zijn voor een creatief werk wordt nog altijd moeilijk begrepen. Vaak wordt een van de twee dan gezien als de “echte” kunstenaar en de ander is dan bijzaak (ben je voor Paul of voor John?). Ten derde blijkt samenwerken in duo’s moeilijk, zeker bij zoiets persoonlijks als kunst. Deze complexiteit blijkt ook uit een gevleugelde uitspraak uit de bouw, nl.; “een VOF is een sof” wat zoveel wil zeggen dat samenwerken als duo (in een Vennootschap Onder Firma; VOF) gedoemd is te mislukken. En als dat in de bouw zo is, waarom dan niet in de kunst?

Ondanks dit alles stijgt het aantal creatieve duo’s langzaam maar zeker sinds de dagen van Gilbert en George. Steeds meer kunstenaars zien de voordelen van intensieve samenwerking uit praktisch, sociaal en creatief oogpunt. Het is daarom hoog tijd voor een eerste onderzoek naar deze opkomende vorm van kunstenaarschap. Wat voor soort kunstenaars zijn geschikt als helft van een duo, hoe werken creatieve duo’s in de praktijk samen en welke factoren bepalen het succes van een creatief duo?

Ons eerste onderzoek naar creatieve duo’s in de kunsten is op dit moment op een haar na afgerond. We kunnen nog niet alles verklappen, maar een van onze conclusies is dat opposites do not attract. Partners in creatieve duo’s blijken vooral partners te zoeken met ongeveer dezelfde eigenschappen. Partners in creatieve duo’s zijn dus helemaal niet zo verschillend als je misschien zou verwachten. Ze lijken op elkaar. Blijkbaar is het lastig samenwerken met iemand die echt anders is.

Deze column is eerder gepubliceerd in FNV Kiem Magazine, Jaargang 6 Editie 1 (2014).